بیماری قلبی و حمله قلبی


قلب شما یک تلمبه است. قلب از خونی که پمپ می کند انرژی اکسیژن و مواد غذایی نمی گیرد، بلکه عروق کوچکی که روی سطح خارجی قلب هستند اکسیژن و مواد مغذی را به عضله قلب تحویل می دهند که به آنها عروق کرونر می گویند. این عروق کوچک ممکن است در نتیجه رسوب کلسترول در دیواره شان و واکنش دیواره به این رسوب چربی به تدریج تنگ شوند. تا هنگامی که قطر مجرا بیش از ۵۰ درصد قطر اصلی آن بماند هیچ مشکلی حس نمی شود. هنگامی که تنگی از این حد فراتر رود ممکن است جریان خونی که به عضلات می رسد را کم کند. اگر تنگی پیشرفت کند ممکن است اکسیژن کافی به عضله قلب نرسد و درد آنژین را هنگامی که کار بیش تری از قلب تان می خواهید، تجربه کنید. کیفیت این درد ممکن است، سنگینی فشار، سوزش یا ناراحتی مبهم باشد. این درد ممکن است در سینه، دستها، گردن یا حتی در پشت و بالای شکم حس شود و ممکن است با توقف کاری که باعث درد شده و نشستن از بین برود. گاهی این علایم ممکن است در هنگام استراحت رخ دهد یا حتی شما را از خواب بیدار کند. بیماری قلبی می تواند در اشکال گوناگون بروز کند. حمله قلبی زمانی رخ می دهد که یکی از این تنگیها ناگهان تغییر کند. کانون های رسوب چربی در دیواره رگ می توانند همانند آتشفشان عمل کنند و ناگهان پاره شوند و ساز و کار انعقادی را فعال نموده و باعث شوند لخته ای در طول شریان ایجاد گردد که گذر خون را کاملا بند آورد. هنگامی که خون به عضله ای که از این رگ تغذیه می شده نرسد، عضله کم کم می میرد. اگر این انسداد در شاخه ای بزرگ از رگهای قلب باشد باعث حمله قلبی بزرگی می گردد. اگر در شاخهای کوچکتر باشد احتمالا عضله کم تری از دست می رود. هنگامی که عضله قلب می میرد دیگر جایگزین نمی شود. هر چند بهتر است از حمله قلبی پیشگیری کنیم اما اگر بیمار به موقع به بیمارستان بیاید می توانیم حمله قلبی را درمان کنیم و هر چه زودتر بیاید بهتر است. به یاد داشته باشید با هر دقیقه که می گذرد بعضی از رشته های عضله قلب می میرند زیرا اکسیژن به آن ها نمی رسد. در بیمارستان داروهای اختصاصی تجویز می شود که لخته را حل و جریان خون را دوباره برقرار می کند و اکسیژن به عضلات قلب می رسد. اگر ظرف ۴ تا ۶ ساعت از زمان شروع علایم درمان صورت گیرد میزان نهایی تخریب به حداقل می رسد پس تسریع در درمان فوق العاده مهم است. شناسایی بیماری قلبی از طریق گرفتن شرح حال، گرفتن نوار قلب، آزمایش خون و تست ورزش (تست استرس است. آنژیوگرافی آزمون نهایی برای بررسی تنگیهاست. در آنژیوگرافی، ماده ای رنگی به داخل عروق قلبی تزریق می گردد که با اشعه ایکس شناسایی می گردد. تصویری که آنژیوگرافی فراهم می کند به متخصص قلب جراح قلب کمک می کند تصمیم بگیرند که آیا بیمار از گشاد کردن قلب با بالون بیش تر سود خواهد برد (آنژیوپلاستی) یا به جراحی ایجاد مسیر جایگزین (بای پس نیاز دارد.  نکاتی که باید به یادداشت:   با شروع علایم هر چه سریع تر به بیمارستان بروید. زمان بسیار مهم است. • آزمون ورزش به همراه تصویربرداری پزشکی هسته ای می تواند اگر تنگی موجود باشد آن را نشان دهد. • آزمون آنژیوگرافی محل تنگی را نشان میدهد.  • باریک شدن شریان های کوچک باعث کاهش جریان خون عضله قلب می شود. ، لخته خون می تواند تنگی ناگهانی ایجاد کند.  باریک شدن شریان ها اغلب بدون علامت است تا زمانی که تنگی به بیش از ۵۰ درصد برسد.  درمان طبی سریع و به موقع می تواند لخته را از بین ببرد و حمله قلبی را پایان دهد. منبع : کتاب خود مراقبتی در ناخوشی های جزئی، ناشر پارسای سلامت

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *