تروما و راه های پیشگیری از آسیب های بیشتر


هر نوع ضربه، جراحت، آسیب و حادثه وارد شده که در اثر افزایش انرژی ورودی به بدن ایجاد میشود در علم پزشکی، تروما محسوب میشود. این انرژی ممکن است از نوع ضربهای، مکانیکی، حرارتی سوختگی، شیمیایی یا انواع دیگر باشد.

عالیم و نشانهها
آسیب ها و صدمات به بدن می تواند حیات فرد را تهدید نماید.
مصدومین با توجه به نوع آسیب به علتهای مختلف مانند خونریزی، آسیب به عضلات و استخوانها و آسیب به نخاع و سر دچار مشکالت زیادی میشوند.

آسیب به سر :

مغز از بافت نرم تشکیل شده و توسط جمجمه در یک چارچوب استخوانی و محکم
محافظت میشود. این جمجمه در ضربه های سبک میتواند از آسیب جلوگیری کند، اما اگر نیروهای وارده شدیدتر باشند مانند سقوط از ارتفاع روی سر یا ضربه پرقدرت به سر، ممکن است جمجمه دچار شکستگی یا ترک شود.

آسیب مغزی زمانی اتفاق میافتد که مغز در داخل جمجمه به شدت تکان میخورد، درنتیجه مغز دچار خونریزی، تورم یا کوفتگی میشود. در این موارد میتوان عالیم زیر را در فرد مشاهده نمود:
کاهش هوشیاری که اغلب با گذشت زمان بدتر می شود
تاری دید یا دوبینی
سنگینی شدید سر یا سردرد کوبنده
تهوع یا استفراغ
از دست دادن تعادل
تغییر حس در اندامها
از دست دادن حافظه کوتاهمدت(بیمار زمان حادثه یا قبل از آن
را به یاد نمیآورد)

آسیبهای استخوان
شکستگی استخوان ازجمله مهمترین آسیبهای بدن است که معمولا به دنبال ضربه وارده به آن ایجاد میشود. به زبان دیگر، اگر نیرویی به استخوان وارد شده و بیش از حد تحمل آن بوده و بتواند شکل استخوان را تغییر دهد، میگوییم شکستگی ایجاد شده است. این
تغییر شکل ممکن است به اشکال متفاوتی ظاهر شده و با شدت و ضعف همراه باشد. گاهی شکستگی همراه با تغییر شکل استخوان بوده و بسیار واضح است. در این حالت، استخوان میتواند پوست را پاره کرده و بیرون زده شود یا بدون آسیب پوست، فقط در ظاهر اندام تغییر شکل مشاهده میشود؛ اما گاهی شدت ضربه وارده به حدی است که موجب خرد شدن استخوان میشود یا شدت ضربه کمتر بوده و فقط یک ترک مویی در استخوان ایجاد می کند.
یکی از آسیبهای استخوان دررفتگی است. دررفتگی زمانی اتفاق میافتد که استخوان در یک مفصل از وضعیت طبیعی خود خارج میشود. در این نوع آسیب، مدیریت و اقدامات الزم مشابه آسیب استخوان است. علایم و نشانه های این آسیبها شامل موارد زیر است:
(درد )شدید یا متوسط که به محل و نوع آسیب بستگی دارد.
تورم
تغییر شکل ناحیه آسیب دیده هنگام مقایسه با سمت سالم

از دست دادن عملکرد حسی و حرکتی طبیعی در قسمت آسیب دیده
تغییر رنگ پوست یا کبودی
ایجاد زخم در صورت شکستگی باز
احساس ساییدگی استخوانهای تکه تکه شده زیرپوست

توصیه های خود مراقبتی
خونسرد باشید.
با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید
از ایمنی صحنه حادثه مطمئن شوید:
اگر صحنه حادثه امن نیست و احتمال آسیب به خودتان وجود دارد، وارد نشوید!
مصدوم را ارزیابی کنید:
خودتان یا یک نفر دیگر کنار فرد مصدوم قرار گرفته و با هر دو دست، سر و گردن مصدوم را بی حرکت نگه دارید

وضعیت هوشیاری فرد مصدوم را ارزیابی کنید(روبه روی مصدوم و همسطح چشمانش قرار گرفته و او را صدا بزنید)
وضعیت تنفس فرد مصدوم را ارزیابی کنید برای بررسی وضعیت تنفس، به بالا و پایین رفتن قفسه سینه نگاه کنید و داخل دهان را برای وجود جسم خارجی بررسی کنید و فقط اگر چیزی مشاهده کردید، نسبت به خارج کردن آن با انگشت اقدام کنید.

در صورت بیهوش بودن فرد مصدوم، با نگه داشتن سر و ستون فقرات در حالت ثابت، وی را به پهلو بچرخانید. این کار باعث میشود زبان یا محتویات معده باعث بسته شدن راه هوایی نشود.
در صورت هوشیار بودن فرد مصدوم، از او بخواهید در همان وضعیت بماند، زیرا احتمال آسیب به ستون فقرات نیز وجود دارد.

اندامهای آسیبدیده را بی حرکت کنید:
با بی حرکت سازی فرد مصدوم بهوسیله ابزارهایی مانند آتل، درد و خطر آسیب بیشتر را کاهش دهید.

برای بی حرکت سازی فرد مصدوم از ابزارهایی مانند کارتن، میله سخت، چوب یا حتی یک چتر استفاده کنید و با استفاده از پارچه به عضو ببندید.
در صورت نبود امکانات، میتوانید اندام آسیبدیده فرد مصدوم را به عضو سالم او ببندید.
مصدوم را گرم نگه دارید و تا رسیدن نیروهای امدادی کنار او بمانید.

زمان مراجعه به مرکز درمانی
مهم است که تشخیص دهید چه زمانی یک تروما میتواند در خانه درمان شود و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید یا از اورژانس ۱۱۵ کمک بخواهید. علایم ضربه و آسیب به قسمتهای مختلف بدن، اغلب در بین افراد مختلف، متفاوت است؛ اما بهطور کلی همه ضربه ها و تروماهای وارده به بدن اهمیت دارند و باید به علائم آن
توجه نمود. علامتهای مهمی که باید به آنها توجه کرد، عبارتند از:
هرگونه بی هوشی مختصر یا طوالنی پس از آسیب
خارج شدن مایعی روشن از بینی یا گوشها
هر علامتی از آسیب یا شکستگی جمجمه
هرگونه مشکل در سخن گفتن، حس بینایی و تعادل
هرگونه ضعف، بیحسی، گزگز، فلج یا تغییر وضعیت حسی حرکتی
در اندامها
هرگونه درد، تورم یا تغییر شکل در محل وارد شدن تروما
هر نوع خونریزی وسیع یا غیرقابل کنترل
هر نوع سقوط از ارتفاع
تروما به دنبال تصادفات
هر نوع کبودی در سر، صورت یا قفسه سینه
افزایش غیرقابل توجیه دور سر در نوزادان
هر نوع آسیب به سر، گردن یا ستون فقرات
هرگونه تروما و آسیب همراه تهوع و استفراغ

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *