تغییرات پوستی نوزاد


تغییرات پوستی شایع هستند. در این مطلب بسیاری از آنها مورد بحث قرار می گیرد. آنچه در ادامه می آید، تغییرات گذرای پوستی است که خود به خود رفع می شوند و هیچ درمانی احتیاج ندارد. 

• میلیا: نباید با مونیلیا اشتباه شود. این ضایعات توده های سفید کوچک در صورت هستند که روی بینی، گونه ها و پیشانی و چانه مشاهده میشوند و اندازهای حدود ۱ میلی متر دارند. این ضایعات کیست های کوچکی هستند که در ۸ درصد نوزادان رخ می دهند.

 آکنه: بسیار شایع است و شبیه آکنه نوجوانان است. این بثورات حدود ۳ هفتگی و معمولا در صورت ظاهر می شوند. به نظر می رسد این بثورات در کودکان شیر مادر خوار شایع تر باشد. بثورات در ۶ تا ۱۲ ماهگی از بین می روند.

 • هیپرپلازی غدد سباسه: این بثورات به شکل صاف و زردرنگ یا برجسته و بیشتر روی بینی و چانه مشاهده می شوند. اینها غدد سباسه یا عرق هستند که بیش از حد رشد کرده اند. 

• تغییر پوستی دلقکی: اگر کودک روی پهلو دراز بکشد، آن سمت بدن که به طرف زمین است، قرمز میشود. اغلب تغییر رنگ پایین خط وسط بدن کاملا مشهود است. با تغییر وضعیت کودک ظرف ۲۰ دقیقه تغییر رنگ رفع می شود. 

• رگه دار شدن: محیط های سرد باعث می شود اشکال رگه دار متشکل از خطوط قرمز یا کبود عروق خونی روی بدن کودک دیده شود. با گرم شدن بچه این اشکال از میان می رود.

 • اریتم توکسیکوم: این بثورات در ۵۰ درصد کودکان رخ می دهد و والدین اغلب آن را با عفونت اشتباه می گیرند. لکه های قرمز رنگی روی تنه نوزاد ظاهر می شود و ممکن است به برجستگی های زرد یا حتی تاول های کوچک تبدیل شود. این بثورات در ۲ روزگی ظاهر می شوند و ظرف یک هفته (گاهی تا ۳ هفته) از بین می روند. 

• میلیاریا: مجموعه هایی از برجستگیها یا تاول های بسیار نزدیک به هم که پوست زیرشان می تواند قرمز باشد یا نباشد.

این بثورات به دلیل غدد عرق بسته و معمولا در شرایط گرمای زیاد ایجاد و با خنک شدن محیط رفع می شوند.

 • تغییرات پوستی ناشی از تیرگی پوست: یک ضایعه تیره رنگ خوش خیم و شایع که در ۷۰-۹۰ درصد نژاد آسیایی می شود. دیده می شود و بصورت تغییر رنگ پوست به آبی تیره یا خاکستری در پوست است و بیشتر در ناحیه کمر و باسن دیده می شوند.

• تغییرات پوستی ناشی از ضایعات عروقی: شایع ترین آن ها نووس سیمپلکس یا ماه گرفتگی بصورت ضایعات صاف صورتی رنگ کوچک روی پیشانی و پلک های فوقانی و نواحی اطراف بینی و پشت گردن و بین دو ابرو است. این ضایعات ناشی از مویرگ های گشاد شده پوست هستند. اکثر موارد بجز ناحیه گردن تا سن یک سالگی بهبود می یابند.

منبع : کتاب خود مراقبتی در ناخوشی های جزئی ناشر پارسای سلامت

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *